BLOG เมื่อตอนที่ยังเยาว์วัย(ในชีวิตช่างภาพ)

15400404_680904082080469_2070074207555350600_n

     เมื่อตอนที่ยังเยาว์วัย (ในชีวิตช่างภาพ ) …พี่ค่อนข้างโชคดี ที่เรียนจบแล้วได้ทำงานเป็นช่างภาพในนิตยสารเลย 
..แรกๆก็เริ่มจากถ่ายข่าวสังคม (เดี๋ยวนี้เรียกว่าถ่ายอีเว้นท์)
ถ่ายสัมภาษณ์ ถ่ายภาพประกอบคอลัมน์ แล้วขยับมาถ่ายแฟชั่น
ตอนนั้น.. ช่างภาพที่เก่งในความรู้สึกของพี่ ก็คือช่างภาพที่ใช้กล้องเป็นทุกประเภท ทุกยี่ห้อ วัดแสงได้แม่นยำ โฟกัสเป๊ะๆ …
กรอฟิล์มกลับ โยนลงกระเป๋า พร้อมใส่ฟิล์มใหม่ได้อย่างรวดเร็ว  
**หมายความว่าฟิล์มต้องเดินด้วยนะ พี่เคยถ่ายเซ็กซี่สตาร์ตัวแม่ในตอนนั้น แล้วฟิล์มไม่เดิน … โอ้โห…ยาวเลย..!!
แต่ช่างภาพที่เก่งๆ ครบๆ กว่านี้ มีหลายคนนะ …แค่ตัวพี่เอง…ได้แค่นั้นจริงๆ..555
……
หลังถ่ายงานเสร็จแต่ละงาน ก็ลุ้นกันตลอดตั้งแต่ฟิล์มสไลด์มาส่ง จะต้องไปดักคน ที่มาส่งงาน แล้วแอบดูก่อนว่า….งานของเราเป็นยังไง ก่อนที่กองบรรณาธิการจะเห็น…
…เฟรมไหนเสีย เอาท์โฟกัส โอเวอร์ อันเดอร์เยอะๆ ก็แอบตัดออก บางทีดึงฟิล์มทิ้งทั้งแถวยังมีเลย…เวลางานที่ห่วยมากๆ…!!
พอวันที่หนังสือวางแผงนี่… ยืนเฝ้าหน้าแผงเลย ดูว่าสีเป็นไง แสงนอร์มอลมั้ย ภาพชัดไม่ชัด …. ดูอยู่แค่นั้นจริงๆครับ…
…พอภาพออกมาดีใช้ได้ ก็ดีใจ แล้วก็รู้สึกว่า …เราเก่ง…^^
…….
ทั้งๆที่ความเป็นจริงแล้ว นางแบบเค้าสวย ช่างหน้า ผมก็ดี 
สไตลิสต์สั่งโพสท่า เลือกโลเคชั่นแทบจะทุกอย่าง … 
เราแค่เหมือนคนโอเปอร์เรทกล้องแค่นั้นเอง …โชคดีที่คนอื่นทำไม่ได้..555
……..
…วันเวลาผ่านไป…
…ในยุคสมัยที่คนถ่ายภาพ แค่ดูในเฟรมสี่เหลี่ยม กล้องดิจิตอลแทบจะมาทำแทนเราทุกอย่าง …ทุกคน..อืมม..ไม่ใช่ทุกคน จริงๆต้องบอกว่าทุกกล้องมากกว่า สามารถถ่ายภาพได้คมชัดเป๊ะ  
วัดแสงได้นอร์มอล เช็คภาพได้เลย ไม่ดีก็ถ่ายใหม่ แล้วยังมาปรับเพิ่มเติมได้อีก…
…ถ้าหลายๆคน ทำได้แค่เหมือนพี่ในสมัยก่อน หรือถ้าเปรียบเทียบในตอนนี้ ก็คือมีนางแบบ พริ้ตตี้ หน้าตาสวยๆโพสไป 
เราแค่ใส่เลนส์ f กว้างๆ ประคองกล้องให้ตรงเฟรม แล้วกดไป…
..ก็คงไม่มีงานทำ…(โทษทีครับอาจจะมี แต่ไม่ใช่งานถ่ายภาพอาชีพ)
ช่วงหลังๆ พี่ได้คุยกับเพื่อนช่างภาพ หลายๆคนพูดคล้ายๆกันว่า งานทุกงานสมัยนี้ มันสร้างทุกอย่างออกมาจากคอมพิวเตอร์ งานสินค้าที่ถ่ายกันมาแต่โครง แล้วรีทัช งานอินทีเรียร์ที่ทำจาก 3D 
…ช่างภาพที่ไม่ปล่อยตัวตามกระแส แต่จะยังอยู่ในสายงานนี้ได้นาน … 
…คือช่างภาพที่ให้ความสำคัญกับ คอนเซ็ปท์ อารมณ์ของภาพ อารมณ์ของตัวแบบ…เพราะอะไร..?
เพราะกล้องดิจิตอลยังไม่มีโหมดเหล่านี้….
…โหมดโพสท่าธรรมชาติ โหมดแววตาเป็นมิตร หรือโหมดรอยยิ้มจากใจ…ทุกอย่างมันต้องมาจากอารมณ์ ของการทำงานร่วมกัน ของช่างภาพ กับตัวแบบ …
ถ้านางแบบมืออาชีพ เข้าใจคอนเซ็ปท์งาน ก็ดีเลย เราช่างภาพก็ได้ไปสร้างสรรเรื่องอื่นๆ
……..
… แล้วถ้าไม่ใช่นางแบบอาชีพ หรือเป็นคนทั่วไปหล่ะ … ช่างภาพต้องทำอะไรบ้าง ?  
….อย่างแรกตัดเรื่องอุปกรณ์ออกไป พี่เชื่อว่ากล้อง เลนส์ทุกตัว ในสมัยนี้คมชัดพอที่จะถ่ายคนได้ดีพอ แต่ถ้าได้กล้องดี เลนส์ดี เข้าตา เข้ามือเรา ก็ยิ่งโอเค…
…..
…หลายสำนักบอกมาว่า ช่างภาพต้องทำความรู้จัก กับนางแบบเพื่อให้มีความเป็นกันเองเวลาทำงาน แต่บอกให้นะ…
ประเภทที่ว่า..”…เอ่อ..โทษทีคับ ชื่ออะไรคับ ..ผม..บอยนะคับ เป็นช่างภาพ..” แบบนี้มีแต่ในละครนะคับ เอาให้เนียนๆ เป็นธรรมชาติของเราอ่ะ ไม่ต้องถามชื่อแล้ว วิธีทำให้รู้จักชื่อเค้ามีตั้งเยอะแยะ…^^  
….เพิ่มเติมให้อีกครับ..ช่างภาพที่จะถ่ายภาพคนได้ดี ต้องเป็นคนช่างสังเกตุ…
อย่างผม ถ้ารู้ว่าต้องถ่ายภาพใคร ก็จะดูนะว่าเค้านั่งท่าไหนสวย ยิ้มมากยิ้มน้อย มองกล้องตรงๆ หรือแค่เหลือบมอง ต้องสังเกตุตั้งแต่เรารู้ว่า เค้ามาเป็นแบบแล้วครับ ทำงานตอนอยู่หน้ากล้องแค่นั้นไม่พอครับ… 
**ตรงนี้หล่ะ ที่ช่างภาพจะโดนข้อหาว่า…เป็นคนเจ้าชู้ จริงๆ เราทำการบ้านอยู่ หรือแค่ดูเป็น ref….. อิอิ
…..
….กดถ่ายไปก่อน อย่ารีบติ อย่าให้แบบขาดความมั่นใจ
เดี๋ยวนี้มันไม่เปลืองฟิล์มอะไรนี่ครับ เราถ่ายไปก่อนได้ ถึงแม้ว่าเราจะรู้สึกว่ายังไม่สวยพอก็เถอะ สร้างความมั่นใจให้เค้า แล้วค่อยๆแก้ไขในแบบที่เราชอบ ที่เราว่าใช่ … 
….เค้าว่ากันว่า แบบที่กล้าแสดงออก ช่างภาพจะทำงานง่าย ถ้าขี้อาย กว่าจะบิ้วท์ได้ นี่ยากเลย … ยังไงก็ลองบอกให้เค้าทำดูครับ โอเวอร์แอคชั่นไว้ ถ้าเยอะไป แล้วค่อยลดลง …เคยเจอเหมือนกัน 
ที่แบบนิ่งๆ แล้วบอกว่า …โพสไม่เป็นนะ ให้ทำยังไงบอกแล้วกัน..
…บอกเลย ยากสุดๆ …
….คำพูดก็เหมือนกัน “..ดีคับ สวยคับ..” พูดไปเถอะ ให้มีการสื่อสารกันตลอดเวลา… เวลาจะแก้ไขอะไร ก็บอกไปว่า…
“..เอาแบบนี้นะคับ ผมว่ายังสวยได้อีก..” ..ไม่ใช่แบบ
“.. ไม่ดีเลยคับ ไม่สวยเลย เอาใหม่ ..”
แบบนี้เค้าจะขาดความมั่นใจ … แต่ไม่ใช่กับทุกคนนะคับ แล้วแต่ความสนิทสนม การสื่อสารกับคนมันเป็นศิลป ไม่มีแบบแผนอะไร…
…แล้วต้องโพสท่าอย่างไร ? …..
ถ้างานที่มีคอนเซ็ปท์ ก็ว่ากันไปตามนั้น … ถ้าแบบเจอกันถ่ายกันเลยหล่ะ… แบบว่า “…ถ่ายรูปให้หน่อย โพสยังงัยดี..”  
…แบคกราวน์ตัวเค้าเราก็ไม่รู้ ตัวตนเค้าเป็นอย่างไรเราก็ไม่ทราบ  
…แนะนำให้ดูเสื้อผ้าที่เค้าใส่นั่นแหล่ะคับ…ทุกอย่างจะบอกตัวตนเค้าดีที่สุด..แล้วเราจะพิจารณาได้ว่า ต้องโพสอย่างไร.. 
อีกอย่างครับ มันหมดสมัยแล้วนะ ที่จะบอกว่า..”..เท้าเอวนะ เอียงคอหน่อย..” มันดูเป็นคำสั่งไปครับ … ลองบอกในเชิงแนะนำดีกว่า…เช่น..
“…ชุดนี้ดูสปอร์ตเกิร์ลนะคับ ลองดูโพสแบบทะมัดทะแมง แข็งแรงๆ หน่อยละกันคับ..” ถ้ายังไม่ได้ ค่อยว่ากันใหม่อีกที..
…แล้วถ่ายแค่ไหนดี ครึ่งตัว เต็มตัว..?
ถ้าเป็นงานที่ไม่มีโจทย์อะไร พี่ไม่ค่อยถามเค้าหรอกว่า เอาครึ่งตัว เต็มตัวดี …เป็นช่างภาพบางทีก็ต้องตัดสินใจบ้าง เค้าให้เราถ่ายนี่ …คิดง่ายๆ แบบไม่ซับซ้อน…นะครับ..
…หน้าตาสวย หุ่นไม่ค่อยดี ก็ถ่ายโคลสอัพหน่อย …โดยไม่ต้องบอกเหตุผล เค้าจะรู้อยู่แล้ว..^^
…หุ่นดีมาก หน้าตาสวยน้อยหน่อย ก็ถ่ายเต็มตัว
…หน้าตาดี หุ่นดี แต่ไม่สูง ถ่ายครึ่งตัวก็ได้
คิดง่ายๆ มันก็คือการตัดในส่วนดีๆ ออกมานั่นหล่ะ…ถ้าเค้าสวยเพอร์เฟ็คท์ ก็สบาย ถ่ายยังไงก็ได้….แล้วจะต้องมีคนถามว่า ถ้าหน้าตาไม่ดี แล้วหุ่นก็ไม่ดีด้วยหล่ะ … เราอาจจะต้องพาเข้าสู่โหมดของฟิลลิ่ง… เพราะบางคนอาจจะแอคชั่นดี โพสได้สนุก เวลาเหม่อๆ แล้วน่ารัก…อาจจะยากหน่อย แต่ต้องลองค้นหาดู…^^
…มุมหน้าแบบไหน ยืน นั่ง อย่างไร..?
เวลาถ่ายภาพคน พี่จะให้ความสำคัญกับท่านั่ง ท่ายืนมากที่สุด จะทำให้จุดนี้ลงตัวที่สุดก่อน …หาท่านั่งที่สมาร์ท ท่ายืนที่เหมาะสม …ลองเสิร์ชหาดูนะคับ มีเยอะแยะ 
แล้วค่อยย่อยลงไปที่มือ แขนจะทำอะไร แล้วค่อยลงรายละเอียดไปที่หน้าตา จะยิ้มมาก ยิ้มน้อย มองกล้อง หน้านิ่ง หรืออะไรก็แล้วแต่..พอได้แล้ว กดๆๆๆๆ..รัวๆ ไป… พี่ว่าดีกว่าโพสไปเรื่อย…
แล้วปรากฏว่า รูปนี้ยิ้มดี แต่ยืนไม่สวย รูปต่อไป ท่ายืนสวย แต่ไม่มองกล้อง ..ไม่ลงตัวซักที…
……
… จริงๆ มีอยู่อีกหลายเรื่องในการถ่ายภาพคน ทั้งเรื่อง อารมณ์ คอมโพสิชั่น อธิบายกันไม่หมดหรอกคับ บางเรื่องพี่ก็ไม่รู้ด้วยคับ 
ต้องศึกษาเพิ่มเหมือนกัน…^^
……
อ่อ..มีเรื่องแสงธรรมชาติ เรื่องไลท์ติ้งในสตูดิโออีกเรื่อง สำคัญมากๆเช่นกัน …มีน้องๆ ที่ลงคอร์สเวิร์คช็อปไว้ เรื่องจัดแสงในสตูดิโอ คงได้ลองกันเร็วๆนี้ครับ…^^
…วันนี้แค่นี้ก่อนนะครับ ขอบคุณที่ติดตามอ่านมากๆครับ…^^
#photobynakarintr

กลับไปหน้า BLOG