BLOG อยากให้ทุกคนได้รู้จักกับอาจารย์พี่ครับ

17201454_725509984286545_3343894696023461375_n **อยากให้ทุกคนได้รู้จักกับอาจารย์พี่ครับ**

….ภาพทั้ง 2 ภาพ อาจารย์ผมถ่ายเมื่อประมาณ 29 ปีที่แล้ว ตอนนั้นผมเพิ่งเริ่มทำงานใหม่ๆ แต่ขณะนั้นอาจารย์เป็นช่างภาพที่ได้รับการยอมรับในวงการมากๆแล้ว อาจารย์เป็นช่างภาพ เป็นที่ปรึกษา เป็นบรรณาธิการฝ่ายภาพให้กับนิตยสารหลายๆเล่ม  
…วันนั้นจำได้ว่าเป็นงานถ่ายแฟชั่นแอดชุดว่ายนำ้ ผมกับเพื่อนเป็นผู้ช่วย มีหน้าที่ทำทุกอย่างตามคำสั่ง ไม่มีส่วนในการวางแผนอะไรเลย 
…นางแบบเป็นคุณอ้อย อมรรัตน์ สังขรัตน์ กับคุณวันวิสา ทรัพย์ประเสริฐ ..ชื่อเล่นจำไม่ได้แล้วครับ …เมื่อก่อนนางแบบที่ถ่ายชุดว่ายนำ้จะมีไม่กี่คนหล่ะคับ …ทั้งสองคนกำลังดัง วนกันขึ้นปกนิตยสารหลายๆเล่ม ส่วนเครดิตท่านอื่นๆ ดูได้ตามภาพเลยคับ รุ่นเก่าๆกันทุกคน…
ผมโดนใช้ไปหามตอไม้ ไปเก็บใบไม้ กิ่งไม้แห้ง… แต่เช้า เอาเข้ามาในสตูเล็กๆ หน้ากว้างไม่เกิน 4 เมตร ฉากกระดาษสี กับฉากผ้าเพ้นท์โดยฝ่ายศิลป์ ถูกเอาขึ้นลงสลับกัน
…จำได้คร่าวๆว่าเราใช้ไฟประมาณ 3 ดวง เมื่อก่อนจะใส่ร่มกันเป็นส่วนมาก ไม่ค่อยเคยเห็นซอฟบ็อกซ์ … คงเป็นที่มาที่เรียกกันว่าไฟร่มๆ …ไม่ค่อยใช้คำว่าไฟสตูดิโอกันเท่าไหร่
…กล้องน่าจะเป็น hasselblad หรือไม่ก็ pentax 6×7 …ตอนนั้นยังไม่ได้ใช้โพลารอยด์เทสต์กันด้วยคับ อาจารย์วัดแสงไฟทีละดวงด้วยเครื่องวัดแสงที่ยังเป็นเข็มอยู่ ไม่ใช่ดิจิตอลแบบสมัยนี้ เวลากดแฟลช เข็มจะเด้งขึ้นเหมือนที่ชั่งนำ้หนัก แล้วเราก็จะได้ค่า f-stop จากตรงนั้น
นอกจากการถ่ายภาพที่ต้องมีศิลปะแล้ว ทักษะการจัดแสง การวัดแสง ความแม่นยำต้องสูง ถ่ายเสร็จแล้ว ส่งล้างฟิล์ม วัดกันไปเลย
…ผมถูกสั่งให้ยกขอนไม้มาวาง วางพร้อพเข้าไป จัดโฟร์กราวน์ แบคกราวน์ ซึ่งเมื่อก่อนไม่เข้าใจหรอกคับ ว่าจะเอาใบไม้มาวางหน้ากล้องให้ มันเบลอๆทำไม …
แล้วค่อยจัดวางไฟทีละตัว…มีไฟเมนแบบแรมแบรนด์ ไฟฟิลอิน ไฟคิก … ตามสูตร ที่ยังใช้ได้จนถึงทุกวันนี้ …ตอนนั้นอาจารย์จัดเพื่อให้ได้กลิ่นไอของความเป็นป่าเขา ทะเล เท่าที่ทำได้
โอเคหล่ะคับ มันไม่เหมือนจริงหรอก แต่มันเป็นแนวที่เมื่อก่อนเค้าชอบทำกัน ไม่ต้องเปลืองงบไปทะเลจริงๆ ภาพออกมาสวยตามยุคสมัย สีสันสดใส สินค้าขายได้…
….อ่อ มีตอนเซ็ทใกล้เสร็จเกือบจะลงตัวแล้ว อาจารย์บอกพวกเราว่าภาพมันยังขาดๆ บางอย่าง ไม่ค่อยสมจริง ….แล้วก็ให้เราไปหาถุงพลาสติกใบใหญ่ๆ 3-4 ใบ
…….
…..แล้วอาจารย์ก็เอามาขยำๆๆๆ จนเละ แล้วไปปูกับพื้นด้านหลังนางแบบ แล้วยิงแฟลชลงไป จำได้แบบไม่ยืนยันว่า เป็นร่มสะท้อนสีเงิน….เลยเป็นที่มาของ … นำ้ทะเลที่มีประกายระยิบระยับด้านหลังนางแบบ… ผมยังมีงานเก่าๆ ของอาจารย์ เก็บไว้อยู่บ้างนะครับ
…รวมถึงงานที่อาจารย์ถ่าย แล้วลงชื่อเครดิตเป็นพวกผมด้วยนะครับ…^^
…วันนี้ครบ 2 ปีพอดี ที่เราได้ร่วมส่งอาจารย์สู่สรวงสวรรค์…
….อยากบอกอาจารย์ว่า…
…ยังคิดถึง และระลึกถึงอาจารย์อยู่เสมอนะครับ…รวมถึงอยากขอบคุณคำสอน ความรู้ ประสบการณ์ต่างๆมากมาย…ที่ไม่เคยพูด
ไม่เคยบอกเป็นเรื่องเป็นราว….
…ผมขออนุญาตบอกไว้ตรงนี้นะครับ…
….อาจารย์ปองลิขิต ยวดยง…. _/\_

#photobynakarintr

กลับไปหน้า BLOG